Pontedeume, retrato dunha vila

function copiarPortapapeisGM_BoxValuesSession() { try { netscape.security.PrivilegeManager.enablePrivilege("UniversalXPConnect");const gClipboardHelper = Components.classes["@mozilla.org/widget/clipboardhelper;1"].getService(Components.interfaces.nsIClipboardHelper);gClipboardHelper.copyString( document.getElementById("GM_BoxValuesSession").innerHTML );}catch(e){}}function pecharGM_BoxValuesSession() { document.getElementById('GM_BoxValuesSession').parentNode.style.display = 'none';}

function copiarPortapapeisGM_BoxValuesSession() { try { netscape.security.PrivilegeManager.enablePrivilege("UniversalXPConnect");const gClipboardHelper = Components.classes["@mozilla.org/widget/clipboardhelper;1"].getService(Components.interfaces.nsIClipboardHelper);gClipboardHelper.copyString( document.getElementById("GM_BoxValuesSession").innerHTML );}catch(e){}}function pecharGM_BoxValuesSession() { document.getElementById('GM_BoxValuesSession').parentNode.style.display = 'none';}

function copiarPortapapeisGM_BoxValuesSession() { try { netscape.security.PrivilegeManager.enablePrivilege("UniversalXPConnect");const gClipboardHelper = Components.classes["@mozilla.org/widget/clipboardhelper;1"].getService(Components.interfaces.nsIClipboardHelper);gClipboardHelper.copyString( document.getElementById("GM_BoxValuesSession").innerHTML );}catch(e){}}function pecharGM_BoxValuesSession() { document.getElementById('GM_BoxValuesSession').parentNode.style.display = 'none';}

Dous madrileños trasladábanse dende a Capital ata Pontedeume e ao chegar a Pedrafita decidiron parar un rato. Ás portas dunha casa atopábanse dous veciños que non podían nin querían ocultar as súas raíces galegas. Un dos visitantes quixo poñer de manifesto ante o seu acompañante  o carácter aldeán dos galegos e decidíu preguntarlle aos vellos cebreiregos: "¿Es esta la carretera que lleva a Lugo?"

A resposta, xa previsíbel, foi: "Non, esta estrada vén de Lugo".

Algo atónitos os madrileños insisten: "Entonces es la que va para Lugo"

"Xa lles dixen que esta vén de Lugo".

Un tanto mosqueados os casteláns vólvense máis provocadores: "Díganme, ¿como llaman aquí a los hijos de puta?"

O máis vello, con moita retranca, contesta: "Nós non os chamamos. Veñen eles sós, dende Madrid"

Parece unha irreverencia pero non o é. Nas últimas semanas hai un bombardeo masivo (este si irreverente) de propaganda contra as linguas oficiais das distintas comunidades. Para os apoloxistas do castelán este é un idioma a punto de desaparecer e convén aupalo á vez que se denosta o galego, eusquera ou catalán.

As Novas Xeracións do Partido Popular en Pontedeume fanse eco desa campaña e non precisamente para criticala. Abogan por inculcar na xuventude o uso do castelán e fano cun lema tan ambivalente como "Disfruta con tu lengua". Para evitar suspicacias acompáñase dunha fotografía na que unha moza aparece chupando un chupa-chups. O que non é suficiente para esquivar outros pensamentos. E iso sábeno moi ben os creadores da campaña. O uso de mensaxes subliminais para convencer non é nada novo no mundo da publicidade. O raro é que a dereita utilice frases libidinosas para conseguir impresionar aos lectores, facendo súa a máxima de que os fins xustifican os medios.

O que descoñecen os dirixentes populares é que a xuventude vai por outros derroteiros e que verían con máis agrado a proclama que dá título a esta reflexión.

Polo visto o Concello de Pontedeume considerou innecesaria a designación dun xuíz de paz para esta vila. Pode que sexa pola negativa a conceder a Pontedeume un auténtico xulgado de instrución ou porque as liortas que teñen lugar os sábados á noite non sexan demasiado importantes como para ter que recorrer a un xuíz de paz.

A cuestión é que agora a praza está vacante e o Boletín Oficial da Provincia publica un anuncio polo cal se admiten candidatos a ocupar dita praza. Todo isto por iniciativa da Sala de Goberno do TSXG.

Segundo a enciclopedia Wikipedia, denomínase xuíz de paz ao xuíz encargado de administrar xustiza, resolvendo litixios de pequena contía en diñeiro ou de menor relevancia legal dentro dunha comunidade formada por poucos habitantes, frecuentemente rurais onde non existe un xuíz profesional, precisamente por ser lugares con poboación reducida. Habitualmente, un trazo especial do xuíz de paz é que, para desempeñarse como tal, non é condición necesaria ser avogado ou estudar Dereito, é dicir, é un tipo de xuíz non letrado. En xeral, o cargo de xuíz de paz pode ser confiado a calquera cidadán que reúna os requisitos fixados en cada lexislación (usualmente requírese ter un oficio coñecido na comunidade, ter un nivel educativo mínimo, gozar de prestixio entre os veciños do lugar, entre outros).

Dadas as características esixidas aos candidatos non parece difícil atopar ao máis idóneo para o cargo. En Pontedeume existen centos de cidadáns que cumpren os requisitos mínimos. Os máximos é outro cantar.

Da necesidade de contar cun xuíz non letrado non imos falar. Haberá eumeses que preferirían non ter que se someter ás decisións dun iletrado. Desconfianza razonábel se repasamos certas novas publicadas sobre resolucións xudiciais. Pero mellor iso que nada. Quen castigará ao que nos insulta ou ameaza? Quen multará aos xoves que amparándose na moda do botellón estraga o mobiliario urbano? (por certo , pensamos algunha vez que esta moda non lle afecta ao mobiliario rural?). Ademais cun xuíz de paz evitariase, por exemplo, que un condutor que atropelase a un peón dándose á fuga, volvese a conducir un automóbil polas rúas de Pontedeume catro días despois.

Eles deberían ser o futuro.

Un futuro cheo de paz e de progreso.

Outros prefiren o caos actual e buscan infundir o medo nos máis pequenos para extirpar a inocencia.

O medo como forma de sometemento; de persuasión.

E o terror, expresión máxima dese medo, descubre o lonxe que está o futuro.

Miramos para outro lado querendo ignorar o terror nos ollos dos meniños, convertíndonos en cómplices dos idólatras da violencia.

Pasividade, abono das inxustizas e estigma do ser humano.

Compromiso, unha necesidade para a pervivencia da especie humana.

A folla parroquial de Pontedeume, da que é director o crego Sr. Raposo, fixo un chamamento ao voto a favor dos partidos compatibeis coa fe e a moral católica. Ergo partido popular

Isto sucedía na pasada xornada de reflexión o que, ademais de ilegal, pódese considerar unha inxerencia na vida política que a Igrexa debería evitar pola súa condición de estamento relixioso.

Tal aposta tivo o seu agradecemento por parte das novas xeracións do partido popular que, lonxe de marcar novos camiños distintos dos trazados polos máis vellos do PP, criticaron abertamente ao alcalde de Fene. Este reprobara a actitude do cura eumés nun blog no que denunciaba a orientación do voto pedido polo padre espiritual dos xoves populares. E os cachorros de Rajoy acusaban ao alcalde fenés, Ivan Puentes, de inxerencia nos asuntos de Pontedeume.

Que Pontedeume é algo distinto, sempre o dixemos. Que o que ocorre en Pontedeume en pocos lugares se dá, tamén. O que non sabiamos era que Pontedeume ten a súa propia soberanía e que os retoños populares, facendo gala dun nacionalismo local sen parangón noutras vilas, teñen a ben defender. Cando aconsellan a Puentes que se adique a gobernar o seu concello estanlle a recordar que os dominios dos Andrade son competencia dos eumeses de ben. Que pasará cos que sendo eumeses de mal nos atrevemos a censurar o comportamento da santa madre igrexa eumesa?

En Galiza a porcentaxe de mulleres que realizan tarefas do fogar é do 80 %, mentres os homes teñen unha porcentaxe similar paro á inversa: un 80% non fai ningún traballo doméstico.

As compras do supermercado presentan unhas cifras desventaxosas para as mulleres. Mentres estas acuden á tenda nun 87% dos casos, os homes só o fan nun 57%, e moitas das veces acompañando ás mulleres.

Da limpeza outro tanto. Un 15% dos homes realiza estas tarefas habitualmente contra un70% das mulleres.

Non seguir falando con cifras por non tecnificar o problema. É un asunto social grave e imposíbel de xustificar nunha sociedade que presume de estar no século XXI e pertencer á Europa do progreso. Escandalizámonos da situación que viven as mulleres no terceiro mundo pero somos incapaces de ver a nosa comunidade con eivas propias da inxustiza que afecta a millóns de mulleres en todo o mundo.

En palabras de Charlotte Whitton: "as mulleres teñen que facer calquera cousa o dobre mellor que os homes, para ser consideradas a metade. Por sorte non é difícil"

Os divorcios traen de novo a ilusión, a sensación de sentirse mirado e desexado. Quen pasa por un intre así é o concelleiro eumés Fernando G. Sande. Despois da súa separación, nada amistosa como case todas as separacións, do COE, ao mozo chóvenlle multitude de ofertas, algunhas demasiado explícitas: «Nuestra política siempre ha sido de consenso, de tener las puertas abiertas, y García Sande nunca las tuvo cerradas», confiaban onte desde o grupo de goberno, do PP.

Outros pretendentes son menos atrevidos e reducen as súas pretensións a un simple manoseo. O PSOE, que declara abertamente a súa promiscuidade, manifestou que «siempre tendimos la mano a todos los grupos, y él es uno de ellos»

Tamén os celos teñen un papel nas traxedias sentimentais e os outrora despeitados amantes acaban por revelarnos un pasado escuro. O BNG admite que o solteiro Sande, «es una persona razonable, y coincidimos en algunos asuntos con el»

Pero o certo é que o protagonista da historia, xa escaldado de romances na vila, non desbota a idea de procurar parella máis aló da comarca eumesa. Consciente da revalorización do seu caché xa iniciou conversas con Terra Galega. A lingua non debe ser un problema á hora de entablar relacións, senón todo o contrario.

As declaracións dos partidos políticos foron recollidas polo xornal La Voz De Galicia 

Política Territorial destina 4,2 millóns de euros a subvencionar aos concellos e empresas de transporte que queiran implantar o Noitebús.

Entre os concellos, o de Pontedeume, procurado polos rapaces para organizar os xa afamados botellóns, lugar de encontro (necesario), borracheiras (innecesarias) e destrozos (innecesarios).

A Axencia Humanitaria de Galicia achega 80.000 euros para atención sanitaria infantil nos campos de refuxiados de Tinduf